Stichting alvan tsarik is ontstaan door het samenvoegen van twee particuliere initiatieven. De twee voorlopers van Stichting alvan tsarik hadden ieder hun eigen logistiek ontwikkeld.

De eerste tak, het ondersteunen van het weeshuis Zatik in Yerevan, Armenië, dateert uit de jaren tachtig. In die periode organiseerde Maria Goris via de Duitse Hilfsbund für Christen im Nahen Osten in Bad Homburg meer dan 11 containertransporten met hulpgoederen. Deze transporten bevatten de meest noodzakelijke goederen zoals bedden, speelgoed, kleren, beddengoed en meubels. De inspanningen hebben geresulteerd in een goed uitgerust weeshuis voor meer dan 180 kinderen tussen 5 en 18 jaar. Omdat de zorg voor de weeskinderen niet stopt als ze 18 worden maar ze, vanwege de Armeense wetgeving, op die leeftijd het weeshuis moeten verlaten, moet de steun op zijn minst nog enige tijd doorgaan. Deze kinderen kunnen niet rekenen op steun van familie en zijn dus afhankelijk van giften uit onze landen. Het transport werd door de United Armenian Fund in de Verenigde Staten via de Hilfsbund geregeld. Het meeste werk werd door Maria Goris en familieleden gedaan.

De jongere tak hield zich oorspronkelijk alleen bezig met educatieve ondersteuning. Boeken, computers en kopieermachines werden naar een bibliotheek in Gyumri, Armenië gestuurd met behulp van het transportbedrijf Tiemex Logistics in Zevenaar. Hier kwam het initiatief van een leraar die zijn netwerken met scholen gebruikte en samenwerkte met leerlingen, die hielpen in hun vrije tijd in de vakanties.

In juli 2005 werd in Nederland de Stichting alvan tsarik opgericht en sinds 2006 is er een officiële afdeling in Armenië. De reden dat de twee voorlopers van alvan tsarik wilden samenwerken kwam voort uit de wens om de toegang tot transportmogelijkheden te bundelen met de aanwezige kennis op educatief terrein en de capaciteit die geleverd kan worden door het netwerk van scholen en leerlingen. Dit resulteerde in een kader van doelstellingen waarin sociaal-economische, educatieve en culturele aspecten werden beschreven. Dankzij vele goedwillende mensen, die de doelstellingen willen ondersteunen met het aanbieden van hulpgoederen zoals kleding, speelgoed, meubels en schoolboeken, werden deze goederen in grote hoeveelheden aangeboden. Ze werden tijdelijk opgeslagen om daarna per container verstuurd te worden.

Het aantal projecten werd in de jaren daarna langzaam uitgebreid. De NGO Azatan met haar dorpshuis werd partner. Hiermee werd de weg geopend voor verschillende activiteiten, van landbouwactiviteiten door steun bij de aankoop van een tractor, tot ondersteuning door materiaal en kennis voor een preschool. Onze participatie bood de leden een eerste gelegenheid ook bij andere instanties in de aandacht te komen en de NGO wordt alom gerespecteerd, op de eerste plaats in de gemeenschap van Azatan.
We hebben ons eigen kantoor ingericht en met eigen vrijwilligers en de computers die we daar geïnstalleerd hebben konden kinderen uit kansarme gezinnen Engels en computervaardigheid opdoen in onze Alvan Tsarik School. Via de Armeense Caritas kwamen we in contact met verschillende Special Schools in Gyumri, Vanadzor en Artik. Op deze scholen zitten kinderen met een leerachterstand, veelal intern doordat ouders geen geld hebben voor transport of door de beroerde omstandigheden op de wegen in de winter. Deze scholen kregen van ons meubilair, specifiek onderwijsmateriaal zoals overheadprojectors en speelgoed. Daarnaast was het ons mogelijk gebruikte maar nog prima sporttoestellen en sportspullen naar de Franse School in Gyumri te sturen.

Een ander groot project was het computerproject voor NGO’s rondom Gyumri. Na een geslaagd transport van circa 100 computers konden we deze NGO’s uitnodigen om tegen een bijdrage naar draagkracht in de transportkosten één of meer computers bij ons op te halen.

We hebben in Nederland sinds 2005 op verschillende manieren geprobeerd fondsen te verwerven voor onze activiteiten. Door de Vrienden van Alvan Tsarik kwamen er regelmatige bijdragen die vaak aan een bepaald project waren gekoppeld. Door de verkoop van kerstkaarten met Armeense motieven via het Candea College in Duiven of door onszelf op kerstmarkten kwam er ook geld binnen.

Na de eerste succesvolle jaren kwam er een kentering in 2007. Wel bleef het aanbod van boeken, meubilair en computers onverminderd groot en bleek de belangstelling voor ons werk uit media-aandacht via kranten en TV, maar de logistieke kant van ons werk werd steeds lastiger. De eisen van UAF met betrekking tot de waarde van het transport werden strenger, maar vooral de bureaucratie in Armenië begon ons parten te spelen. Onevenredig veel tijd moesten onze mensen in Armenië investeren om de inhoud van de ingevoerde containers ook als humanitair erkend te krijgen omdat instanties langs elkaar heen werkten of gewoonweg tegenwerkten. Nadat een computertransport voor ons desastreus was verlopen door tegenwerking van verschillende organisaties hebben we in 2009 besloten af te zien van het zenden van goederen naar onze projecten. Een lichtpuntje daarbij was dat voor de bibliotheek in Gyumri en het dorpsproject in Azatan naar eigen zeggen voldoende materiaal aanwezig was en wij voorlopig niets meer hoefden te sturen.

Een mogelijkheid om het anders aan te pakken bood zich aan door een constant aanbod van relatief nieuwe computers en aanverwante zaken. Doordat we nog steeds gebruik mochten maken van de opslag bij Tiemex Logistics in Zevenaar konden wij dit materiaal verzamelen en met toestemming van de donateurs aantrekkelijk verkopen in Nederland aan verschillende instellingen. Met deze inkomsten zijn wij nu in staat duurzame projecten op te zetten.

Onze belangstelling gaat bijvoorbeeld uit naar een fonds waaruit studenten die de studiekosten voor een heel jaar niet ineens kunnen opbrengen met een lening worden gesteund. Naast een maandelijkse aflossing betalen deze studenten “rente” in de vorm van vrije tijd waarbij ze hun kennis en competenties inzetten voor projecten die binnen onze doelstellingen vallen. We denken ook aan dorpsprojecten waarbij we uit een fonds families in staat stellen een koe, een varken of kippen aan te schaffen, waarbij de aflossing bestaat uit “levende rente” die weer naar een andere familie gaat.


UAF = United Armenia Fund
NGO - Non Governmental Organization